SocialStrategyTalk

Nieuwsberichten

SocialStrategy

May 29th, 2008 by Rutger | Posted in SocialStrategy | No Comments »

Op deze pagina staan de verslagen van de vorige sessies van SocialStrategyTalk. Het doel is om aan de hand van de sessies elke keer 8 actiepunten te formuleren. Op basis van deze actiepunten wordt er toegewerkt naar een SocialStrategy.

SocialStrategyTalk I: Crowdsourcing
De eerste SocialStrategytalk vond 22 mei plaats in de WesterUnie te Amsterdam. Het thema van deze eerste editie was ‘crowdsourcing’.

Crowdsourcing is een trend waarin consumenten en organisaties gaan samenwerken. Organisaties stellen zich open voor de creatieve en slimme consument. Deze trend wordt steeds breder en is een belangrijk onderdeel van sociale strategie.

De 8 crowdsourcing actiepunten 

  1. Vraag niet wat communities voor jou kunnen doen, maar wat jij voor communities kan doen.
  2. Schets de kaders waarbinnen de crowd moet werken. Niet te breed, dan komt er geen focus in de feedback. Niet te specifiek, dan wordt de creativiteit niet geprikkeld. 
  3. Feed the passion: speel in op intrinsieke motivatie: erkenning, status en plezier. Extrinsieke motivaties als prijzen moeten worden gebruikt als toevoeging hierop. 
  4. Crowdsourcing vervangt medewerkers en experts niet. Het is juist de dialoog en samenwerking tussen experts en crowds die waarde oplevert. 
  5. Staar niet blind op een hele grote crowd  qua aantal. Kleinere niche groepen kunnen voldoende zijn voor specifieke opdrachten
  6. Probeer een zo divers mogelijke crowd samen te stellen om groepsdenken te voorkomen. De oplossing van een probleem bevindt zich vaak buiten jouw groep. 
  7. Wees open voor verrassingen. Goede ideeen kunnen uit onverwachte hoek komen.
  8. Probeer niet alles te controleren. De crowd heeft zelfreinigend vermogen. 

De Sprekers
Menno Bouwes (Ministerie van Justitie), gaf als eerste een vrij zakelijke toelichting over het overheidsinitiatief om wetgeving bij maar liefst 13 ministeries te crowdsourcen.

Hij noemt ondermeer het rapport van de commissie Dijsselbloem dat het voorbereiden van wetgeving beschrijft. Dit is belangrijk omdat er een kader van werken moeten worden gecreerd voor crowdsourcing (actiepunt 2).

Verder vertelt hij dat, hoewel tien jaar geleden het niveau vrij laag was, de crowd van tegenwoordig laat zien verstand van zaken te hebben, ook omdat zij sterker de behoefte krijgt zich neer te zetten als expert, en dat erkenning dus een grote rol speelt, net als andere intrinsieke motivaties (actiepunt 3) 

Bouwes geeft aan dat de reacties van behoorlijk niveau zijn, ook omdat specifieke experts zich in het debat mengen (iets wat Howe later ook zal aanstippen): de dialoog tussen crowd en expert (actiepunt 4).

Veel gehoorde kritiek, dat zoveel inspraak zal leiden tot minder daadkracht, pareert hij met de opmerking dat dat wel mee zal vallen en dat het daadkracht van dergelijke besluiten in elk geval groter zal zijn dan voorheen.

Bij vragen uit het publiek, onder leiding van dagvoorzitter Menno van Doorn, blijkt dat 50 tot 100 mensen hun zegje doen bij eerdere experimenten, de zaal was overduidelijk van mening dat dit een lage opkomst is. Dit hoeft helemaal niet te laag te zijn, voor zo’n specifieke opdracht (wetgeving) kan een niche groep heel goed werken (actiepunt 5).

Jeff Howe (Wired Magazine) de bedenker van het woord crowdsourcing, nam hierna het stokje over. Zijn presentaie was heel anekdotisch: aan de hand van persoonlijke verhalen werd crowdsourcing toegelicht. Hij gaf aan de kern van crowdsourcing geven en nemen is: “Ask not what communities can do for you, ask what you can do for the community” (actiepunt 1).

Hij stelt onder andere dat het begin van crowdsourcing veel eerder was dan wij denken. Hij noemt als voorbeeld het breedtegraadprobleem. Waar de Britse Koninklijke Marine, 10.000 pond uitloofde voor iedereen die een oplossing had om breedtegraden op zee te bepalen. De prijs werd uiteindelijk niet gewonnen door briljante wetenschappers, zoals Isaac Newton, maar een eenvoudige kastenmaker (actiepunt 7)

Hij laat zien dat de drijfveer achter deze trend vaak enthousiasme en plezier is, maar kan leiden tot veel geld met het voorbeeld van Threadless. Threadless is een initiatief, dat onstaan is uit een designwestrijd en twee jongens die daarna voor de lol vervolgens doorgingen op een website. De community die daar op ontstond is nu een bedrijf, dat nog steeds zijn belangrijke beslissingen laat nemen door de crowd. Kortom: de basis is extrensieke motivatie (actiepunt 3).

Vervolgens vertelt Howe over InnoCentive, waar hij aan opmerkt dat het succes daarachter de varieteit van de community is. Juist door problemen voor te leggen aan outsiders, in dit geval wetenschappers uit een ander vakgebied, worden dezen hier opgelost (actiepunt 6).

Hij vertelt daarbij het verhaal van een prototype outsider, die woont in een enorme puinhoop, maar die buitengewoon succesvol is binnen InnoCentive (zeven opgeloste problemen), door de lijst van problemen door te lezen en alleen die problemen aan te pakken die hij eigenlijk al kan oplossen terwijl hij ze doorleest (actiepunt 7)

Ook het verhaal van TJ White illustreert hoe outsiders juist kunnen floreren als je ze in een andere context plaatst. TJ is begonnen met handelen op Marketocracy, nadat hij op z’n 30ste besefte dat hij een loser was, en werd dat extreem succesvol. Howe merkt op dat als je iemand als TJ op Wall Street zou zetten, hij waarschijnlijk zijn frisse blik zou verliezen en dus zijn waarde (actiepunt 7).

Howe stelt dat het publiek voor correctie zorgt en het mogelijk maakt dat ‘the cream gets on top’. Ook vertelt hij over de manier waarop zijn eigen boek geschreven wordt, inderdaad, met medewerking van ‘the crowd’: “The publishing model is broken”. De kern hiervan is dat organisaties stapje voor stapje moeten durven loslaten (actiepunt 8).

Blog coverage

Fotoverslagen